Stegodon trigonocephalus.
(uitkomende M3 tand,achterste positie onderkaak)
Early - Middle Pleistocene ,Java.
Zeldzaam mooie gefossiliseerd en geminiraliseerde deel van een kies ingebed in kaakdeel van deze uitgestorven Stegodont .
Vindplaats : locatie nabij de Solo - rivier ( Bengawan Solo)
Betreft : verzamelstuk uit een zeer oude collectie.
Een fossiele kies van een Stegodon (een uitgestorven slurfdier dat verwant is aan moderne olifanten en mammoeten) uit Java is een iconische vondst. De meest voorkomende soort op Java is de Stegodon trigonocephalus, die leefde tijdens het Vroeg- tot Midden-Pleistoceen, ruwweg tussen 1,5 miljoen en 500.000 jaar geleden.
Kenmerken van een Stegodon-kies
- Vorm en grootte: Ze zijn vaak fors en rechthoekig van vorm. De kiezen van een Stegodon zijn te herkennen aan de relatief lage knobbels of richels (ruwweg in de vorm van een dakpan) op het kauwvlak. Hieraan dankt de soort zijn naam: trigonocephalus betekent letterlijk 'driehoekige kop'.
- Dieet: Uit analyse blijkt dat de Stegodon op Java voornamelijk een gemengde eter (gras en bladeren) was.
- Vindplaatsen: Fossielen worden met name gevonden in de rivierafzettingen van Midden- en Oost-Java, zoals in de bekende regio rondom Sangiran en de Solo-rivier.
Wetenschappelijke context
De fossielen uit Java zijn historisch gezien van onschatbare waarde. Ze worden vaak in dezelfde aardlagen aangetroffen als de overblijfselen van de Homo erectus (de Javamens). In de vroegste paleo-antropologie – zoals het werk van de Nederlandse arts Eugène Dubois in de 19e eeuw – vormden deze diersoorten een cruciale schakel bij het dateren van de menselijke fossielen.