Mececyon trinilensis ( Canidae)

€ 325,00
Fossiele Onderkaken van de Uitgestorven Trinilhond – Xenocyon trinilensis (syn. Mececyon trinilensis)
  • Formaat: Beide onderkaakhelften (mandibulae) zijn ca. 11,0 cm lang.
  • Herkomst: Sangiran, Midden-Java, Indonesië (Pucangan- / Kabuh-formatie).
  • Tijdperk: Vroeg- tot Midden-Pleistoceen (ca. 1,5 miljoen – 500.000 jaar oud).
Anatomische beschrijving & gebit:
Beide rechter en linker onderkaakhelften bezaten oorspronkelijk een volledig gebit van 8 tanden achter de snijtanden per kaakhelft: 1 hoektand (caninus), 4 valse kiezen (p1–p4) en 3 ware kiezen (m1–m3). De aanwezigheid van de achterste kieskas (m3) is een belangrijk kenmerk dat Xenocyon (Mececyon) trinilensis onderscheidt van de later op Java verschenen wilde hond (Cuon), waarbij de m3 ontbreekt. [1]
  • Lichtere kaak (jongvolwassen individu): Mist het voorste puntje bij de hoektand. De p2 (tweewortelig) en de m2 (tweewortelig) zijn nog in situ aanwezig. Direct achter de m2 is één klein beginnend gaatje zichtbaar van de nog doorbrekende eenwortelige m3.
  • Donkere kaak (volgroeid volwassen individu): Alle tanden zijn post-mortem uitgevallen, waardoor de tandkassen (alveolen) zeer goed bestudeerbaar zijn. Van voor naar achter zijn achtereenvolgens te zien: de kas van de hoektand, het enkele gaatje van de p1, de dubbele wortelkassen van de p2, p3, p4, m1 en m2, en helemaal achteraan de enkele ronde wortelkas van de volgroeide m3.
  •  
  • Zeldzaamheid van roofdieren (carnivoren). In Pleistocene vindplaatsen zoals Sangiran bestaan veruit de meeste vondsten uit planteneters (runderen, herten, Stegodon). Roofdieren zoals hondachtigen (Xenocyon), hyena's en katachtigen zijn vele malen zeldzamer, waardoor verzamelaars er bereid zijn flink meer voor te betalen.
  • Endemische eilandsoort. Xenocyon (Mececyon) trinilensis is een uitgestorven dwergvorm die uitsluitend op Java voorkwam en een tijdgenoot was van Homo erectus. Goed gedocumenteerde kaken van deze soort worden zelden op de openbare markt aangeboden.
  • Compleetheid en combinatie als set. Beide onderkaakhelften zijn grotendeels intact (inclusief het hoge kroonuitsteeksel aan de achterzijde, dat bij fossiele kaken heel vaak afbreekt). Dat je zowel een rechter- als een linkerkaakhelft hebt (waarmee je het volledige gebitsverloop en twee leeftijdsstadia kunt laten zien), maakt het tot een zeer aantrekkelijk studiestuk.
 

Ook interessant